بیشتر کشندههای امروزی در آمریکا از فرمول آشنا و ثابتی پیروی میکنند؛ یک کابین، یک پیشرانه دیزلی قدرتمند در جلو و چند محور که درنهایت به یک تریلر متصل میشوند تا بارهای سنگین را جابهجا کنند اما چه میشد اگر اصلاً نیازی به تریلر نبود؟ در سال ۱۹۴۵، شرکت آیزنهاور با ساخت کامیون دوموتوره، دقیقاً همین ایده را آزمایش کرد. این غول ۱۰.۶ متری با داشتن دو پیشرانه، چهارچرخ فرمانپذیر در جلو و پنج محور، درواقع یک کامیون و تریلر ادغامشده در یک شاسی ثابت بود؛ طرحی متمایز که درنهایت به یک بنبست تاریخی تبدیل شد.
کپی لینک
ریشههای شکلگیری ایده
مفهوم یدک کشیدن یک تریلر باربری به بیش از یک قرن پیش بازمیگردد. در سال ۱۸۹۶، الکساندر وینتون، مهاجر اسکاتلندی که کار خود را با ساخت دوچرخه آغاز کرده بود، با ساخت درشکهٔ مجهز به موتور تک سیلندر به یکی از پیشگامان ساخت خودروهای درونسوز تبدیل شد. او در سال ۱۸۹۸ اما با یک چالش بزرگ روبرو شد؛ رانندگی با خودروهای فروختهشده تا درب خانه مشتریان باعث استهلاک آنها میشد. وینتون برای حل این مشکل، کفی ویژهای روی قسمت عقب یک خودروی مسافرتی طراحی کرد تا خودروی مشتری روی آن قرار گیرد. این اختراع، نسخه ابتدایی تریلرهای امروزی بود. بااینحال، سالها بعد قوانین سختگیرانه ایالتها درباره محدودیت طول و وزن کامیونها، کارایی این تریلرها را با چالش مواجه کرد زیرا طول کل کامیون و تریلر نباید از ۱۰.۶ متر تجاوز میکرد.
